Met Remi zijn we naar San Romolo gelopen. Een leuke wandeling van 1,5 uur.
Als je in San Romolo aankomt, wordt je meteen nar het grote grasveld getrokken. In de zomer is het daar altijd erg gezellig met picknickende en bbq-ende families.
Maar als het bewolkt is, kan San Romolo ook een erg trieste indruk maken. Dan hangt het drop vaak echt helemaal in de wolken.
Toen, in 1997, was er nog een leuk restaurant open. Nu is er alleen nog maar de bar bij het minigolf veldje.
Maar toen was er nog een restaurantje, we bleken de enige gasten te zijn. Een wat oudere mevrouw zat in een hoek en vroeg wat we wilden eten. Het werd gnocchi die patate met pesto. Het was heerlijk!
