In Perinaldo werden we altijd erg leuk ontvangen door Ermanno en Carla. Ze hadden/hebben drie kinderen. Twee in onze leeftijd, Mirko en Andy, en Lara de dochter was veel jonger. We werden vaak uitgenodigd om bij hen te eten. Als we naar huis gingen lag er altijd een grote bos rozen voor onze deur.
En dat waren echte rozen, lange rozen, met grote doornen. Die thuis minstens twee weken in de vaas bleven.
Dat voorjaar wilde Ermanno ons wel eens zijn rozen-campagna laten zien. Want dat gewandel was nu wel genoeg geweest. Dus wij onderweg op de smalle paden rondom Perinaldo in een oude 4×4 panda van Ermanno. Op naar de campagna.
